Over mij

Mijn naam is Ashti Schuit. Het liefst ben ik de hele dag bezig met ‘kunst’ maken. Als ik naar mijn tuin kijk, wandel in het landschap met water en bomen of de steeds veranderende luchten zie, dan kan ik bijna niet wachten om aan het werk te gaan. Een schilderij is een momentopname van een bepaalde sfeer die ik wil vastleggen. Verstilling, rust, en mysterie. Daarvoor maak ik niet alleen schilderijen, maar ook ‘kijkkastjes’ waarin die sfeer wordt weergegeven.

Creativiteit heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Mijn vader kwam uit een creatieve familie en schilderde, net als mijn veel oudere zus die prachtige schilderijen maakte. Zelf was ik op jonge leeftijd altijd aan het tekenen en knutselen. Ook het lesgeven zat er al vroeg in. Op mijn achtste had ik al mijn eigen tekenclub en verzon ik allemaal creatieve opdrachten. En natuurlijk kregen ook mijn poppen les.

Na de middelbare school en wat omzwervingen heb ik in 1986 de tekenopleiding voor docenten in Amsterdam afgerond. In die tijd waren er weinig banen in het onderwijs maar ik vond gelukkig een baan als activiteitenbegeleider in een psychiatrisch ziekenhuis. Het bleek ontzettend leuk om anders met kunst om te gaan. Kunst gaat niet alleen over mooie dingen maken, maar kan ook op een ander vlak veel voor mensen betekenen. Als middel om gevoelens en gedachten te uiten, jezelf beter te leren kennen of om te ontspannen. Dat vond ik zo boeiend dat ik besloot creatieve therapie te gaan studeren.

Al die verschillende ervaringen hebben gezorgd voor een heel brede basis. Ik heb alle facetten van kunst mogen doorleven en dat heeft me gevormd als kunstenaar en als docent. Naast het geven van teken- en schilderlessen werk ik een paar dagen in de week als creatief therapeut en als leerkracht creatieve vakken in het MBO. Ik ben onder andere geïnspireerd door Zen tekenen, door de boeken van Frederick Franck en door de tekenmethode van Betty Edwards.

De naam Ashti

Mijn eigen voornaam heb ik nooit mooi gevonden. Rond mijn dertigste koos ik voor een andere naam, die beter bij mij past. Het werd Ashti, een woord van Iraanse oorsprong maar het komt ook in het Sanskriet voor. Het betekent ‘innerlijke rust en vrede’ en dat is waar ik steeds naar op zoek ben.